Öte yandan fotoğrafla haşır neşirim. Aslında uğraşlarım arasında en kısıtlı vakti ona ayırdım ama en bereketli mahsulü de ondan aldım. Fotoğrafa merakım hayli periyodik olsa da bu meşgalenin insana kazandırdığı kompülsif merak duygusu, havsalamda ne varsa hepsini alıp dönüştürdü. Ayrıca tasarım süreçlerinde önem arz eden renk paletleri, kontrast oranları ve görsel hiyerarşi gibi meseleler üzerine kafa patlatırken de fotoğraf uğraşının hatırı sayılır yardımları oldu.

Bunlar sürerken üç yıl Sabancı Üniversitesinde, üç yıl da Acıbadem Üniversitesinde psikoloji okudum. Okulun ardından ilgi ve hünerlerime en elverişli sahanın tasarım olduğuna karar verdim. Bu alanı tanımamda minnet duyduğum bir arkadaş önerisinin de yeri yadsınamaz. Salgının getirdiği kaos ve belirsizlikler bulutu içinde bana peşinden gidilebilir gözüken tasarım branşı oldu. Üniversitede hayli acemice uğraştığım tasarım meselesini etraflıca incelemeye böylece başladım.

Kullanıcı deneyimi ve arayüzü tasarımıyla meşgul olsam da psikoloji okurken derinlik kazandığım araştırma metotları ve kuram bilgisinden hâlen fazlaca yararlanıyorum. Alanda da psikolojiye yaygın olarak başvuruluyor. Psikoloji eğitiminden bana kalanların ve münferit mesaimin yardımıyla tasarıma, tasarlanan ürünün her türden yaşam koşuluna sahip kullanıcıya ulaşabileceği zihniyetiyle yaklaşmaya çalışıyorum. Ve hayat bir sokak kedisi gibi aceleyle yürüyüp uzaklaşıyor.